Enerjiyi Doğru Kullanmak…

Son zamanlarda; “iyi bir müşteri bulsak da şirketi satsak” anlamında kurulmuş sözleri sıklıkla işitir olduk.

Böyle düşünenleri birkaç grupta toplamak mümkün.

Birinci grupta; şirketinin ekonomik durumu iyi olmayanlar, ortaklar arasında sorun yaşayanlar, rekabet gücünün zayıfladığını hissedenler…

İkinci grupta; “araba garajında” kurulmuş firmaların çok büyük paralara satılıyor haberleri, küresel ekonomistlerin empoze ettiği “satış üzerine pembe rüyalar”…

Üçüncü grupta; üretim geleneğini oluşturamayanlar, uzun soluklu vizyonu ortaya koyamayanlar…

Son grup ise; “üretim / yaşam enerjisi”ni tüketenlerden oluşuyor…

Açıkçası ilk üç grubu anlamak mümkün. Ve her biri ile konuşulsa, insanı “ikna etme olasılıkları” yüksek sanırım.

Ancak son grupta yer alanları anlamak biraz zor görünüyor…

 “Çok çalıştık, yorulduk”, “Kazandıklarımızı kim yiyecek, artık yeme zamanı”, “Artık hayata dönme zamanı” gibi nedenler, enerjinin doğru kullanılmadığı, doğru planlanmadığını gösteriyor.

Malezya kültüründe, ölmek için saldıranlara dair kullanılan “amok koşucusu” tanımı, modern zamanların “histerileri”ni anlatmak için, iyi bir kavrama dönüşmüştür.

Üretimi, sınırlı bir zaman diliminde yapmak olarak gören zihin, tıpkı bir “amok koşucusu” gibi davranmakta…

Hayatla bağını kopararak, çılgınca bir davranış içine girip, bir zaman sonra “kaçınılmaz” olarak enerjinin tüketilmesi ile karşı karşıya kalınıyor.

Oysa “yaşam enerjisi” tüm yaşamı kapsayacak şekilde, özellikle de üretim dünyasında, doğru planlanmak zorundadır.

Pek söz edilmese de, üretimin belki de en zor planlanan alanıdır bu.

Üretimi, satışı bir türlü planlarsınız, ancak şirketin “yaşam enerjisi”ni doğru kullanacak planlamaları yapmadığınızda; “gelecek” adına söyleyebileceğiniz pek bir lafınız kalmıyor…

Bu planlamanın yapılabilmesi için ise; “sakin ve hayatın bütününe bakabilen” bir zihin gerekli…

Liderler ve yöneticiler, şirketlerini gelecek kuşaklara hazırlamayı düşünüyorlarsa, önce kendilerini; “enerjiyi doğru kullanan” düşüncelerle yapılandırmalıdırlar…

Bir önceki yazı Sürdürülebilir İlişki…